Wyspy Zielonego Przylądka / zobacz miasta/regiony / zobacz oferty w tym kraju

Oficjalna nazwa: Republika Zielonego Przylądka (Cabo Verde, Republica de Cabo Verde)
Ustrój: republika
Stolica: Praia
Język: portugalski
Waluta: escudo Zielonego Przylądka
Ludność: W Republice Zielonego Przylądka mieszka 418 224 osób. Gęstość zaludnienia wynosi 103 osób/km².
Powierzchnia kraju: Powierzchnia Republiki Zielonego Przylądka wynosi 4 033 km².
Strefa czasowa: GMT -1.00
Kod telefoniczny +238
Elektryczność: 220V / 50Hz

Wyspiarskie państwo na Oceanie Atlantyckim (Wyspy Zielonego Przylądka), u zachodnich wybrzeży Afryki.
Wyspy Zielonego Przylądka zostały odkryte przez Portugalczyków w roku 1456, od roku 1496 stały się Portugalską kolonią. Od tego czasu były ważnym portem na drodze między Portugalią a Indiami i głównym centrum handlu niewolnikami. W roku 1975 Wyspy Zielonego Przylądka odzyskały niepodległość.
Zielonego Przylądka wynosi 4 033 km².
Strefa czasowa: GMT -1.00

Przepisy prawne
Handel środkami odurzającymi oraz ich zażywanie są zabronione i podlegają karze od 1 roku do 8 lat pozbawienia wolności. Sprzedaż alkoholu młodzieży poniżej 18. roku życia oraz spożywanie alkoholu przez małoletnich są zabronione. Prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwym jest przestępstwem.

Bezpieczeństwo
Republika Zielonego Przylądka w ostatnich latach stała się mniej bezpieczna. Zdarzają się kradzieże kieszonkowe i zuchwałe napady bandyckie. Z powodu dużego ryzyka kradzieży zaleca się pozostawienie w depozycie hotelowym paszportu, ważnych dokumentów (np. bilet lotniczy), biżuterii i większych sum pieniędzy. Warto rozważyć możliwość skorzystania z usług profesjonalnych przewodników. Z powodu występowania silnych prądów podwodnych podczas kąpieli w oceanie należy zachować szczególną ostrożność. Do najbardziej niebezpiecznych kąpielisk należą plaże na wyspach Sal i Sao Nicolau.

Placówki dyplomatyczne
Brak polskiej placówki dyplomatycznej. Republika Zielonego Przylądka znajduje się w kompetencji terytorialnej Ambasady RP w Dakarze (Senegal).

Cło, wizy, paszport
Od obywateli RP wymagane są wizy. Wystawiają je placówki dyplomatyczne (najbliższa w Berlinie). Ponadto wizę wjazdową można otrzymać na lotnisku w Prai lub Sal (cena 55 EUR). Przedłużenie wizy możliwe jest na miejscu w urzędzie imigracyjnym. Turysta powinien dysponować wystarczającymi środkami płatniczymi na utrzymanie podczas pobytu, jednak w praktyce nie jest to sprawdzane.

Komunikacja
Republika Zielonego Przylądka położona jest na 10 większych wyspach i na 5 wysepkach bezludnych. Wyspy o największych walorach turystycznych to: Mindelo, Boa Vista i Sal. Do niedawna możliwe było podróżowanie między wyspami tylko drogą lotniczą. Obecnie wprowadzono połączenie morskie, co znacznie obniża koszty podróży. Na Santiago i Mindelo są wypożyczalnie samochodów. Jedyna droga asfaltowa łączy lotnisko ze stolicą. Prowadząc samochód, należy zachować dużą ostrożność, ponieważ kierowcy nie są zdyscyplinowani, a na wyspach nie ma pomocy drogowej.

Zdolności płatnicze i przykładowe ceny
W większych miastach można posługiwać się popularnymi kartami kredytowymi (VISA). Usługi turystyczne są drogie. Doba w pensjonacie kosztuje ok. 40–50 EUR.

Co zabrać ze sobą?
• Lekkie, bawełniane ubranie
• Kurtka chroniąca przed wiatrem
• Zapas potrzebnych lekarstw

Jak dojechać
Na międzynarodowe lotnisko, mieszczące się 2 kilometry od Espargos, dotrzeć można z kilku miast europejskich (Paryż, Amsterdam, Lizbona, Mediolan, Monachium, Rzym, Zurych, Madryt), a także południowoamerykańskich i południowoafrykańskich.

Nie ma obowiązkowych szczepień, jednak od turystów podróżujących przez Senegal wymagany jest wpis do międzynarodowej książeczki zdrowia potwierdzający szczepienie przeciw żółtej febrze. Zalecane jest szczepienie przeciw żółtaczce typu A i B. Istnieje zagrożenie malarią. Szpitale, ośrodki zdrowia i apteki są dość dobrze wyposażone. W stosunku do krajów sąsiednich (Afryka Zachodnia) standardy higieniczne są na dużo wyższym poziomie.

Klimat
Wyspy Republiki Zielonego Przylądka znajdują się pod wpływem klimatu zwrotnikowego.

Kuchnia
Większość spożywanych produktów w kuchni tego państwa jest produkowanych przez tubylców m.in. kukurydza, palma kokosowa, trzcina cukrowa, bataty, kakaowiec.