Kuba / zobacz miasta/regiony / zobacz oferty w tym kraju

Kuba

Stolica: Hawana
Powierzchnia: 110.9 tys. km2
Języki: hiszpański
Waluta: 1 peso kubańskie = 100 centavos
Ludność: 11 mln. mieszkańców
Czas miejscowy:
Główne miasta: Hawana, Santiago de Cuba, Camagüey, Holguin, Guantanamo, Santa Clara, Bayamo, Cienfuegos, Pinar del Rio, Las Tunas, Matanzas
Ustrój: republika socjalistyczna
Głowa państwa: prezydent Fidel Castro Ruz
Gęstość zaludnienia: 100 osób na km2
Skład etniczny: Mulaci – 51%, biali – 37%, Murzyni – 11%, Chińczycy – 1%

Położenie:

Kuba jest krajem wyspiarskim położonym na Morzu Karaibskim na południe od półwyspu Floryda, w archipelagu Wielkich Antyli. W jej skład wchodzi wyspa Kuba, leżąca na południe od niej znacznie mniejsza wyspa Juventud i ok. 1600 mniejszych wysepek.Większość głównej wyspy zajmują niziny. W północno-zachodniej części kraju na zachód od stolicy, Hawany, wznoszą się wapienne góry Sierra de lod Organos z rozwiniętym krasem. Wzdłuż południowo-wschodniego wybrzeża ciągnie się łańcuch Sierra Maestra z najwyższym szczytem Turquino (2005 m n.p.m.). Niewysokie pasmo górskie Sierra de San Juan, przecina środkową część kraju. Linia brzegowa wyspy jest dobrze rozwinięta, a niziny nadbrzeżne przeważnie zabagnione, miejscami przeksztłaciły się w plaże. Wzdłuż wybrzeży ciągną się całe archipelagi niewielkich wysp, skał i raf koralowych.Na Kubie panuje klimat równikowy wilgotny, latem pojawiają się niszczycielskie huragany. Rzeki są krótkie i mają sezonowo zmienne stany wód, więc nie nadają się do żeglugi. Mimo intensywnej eksploatacji lasów zachowało się jeszcze wiele różnorodnych kompleksów od równikowych dżungli po górskie lasy sosonowe. Środowisko wyspy sprzyja występowaniu wielu gatunków małych zwierząt.

Klimat:

Kuba objęta jest działaniem dwóch kliamtów: podrównikowego wilgotnego i równikowego wybitnie wilgotnego w południowej części kraju.
Średnia roczna suma opadów atmosferycznych wynosi 1375 mm. Na porę wilgotną przypada 1059 mm (maj - październik), a na porę suchą 316 mm (listopad - kwiecień).
Średnia roczna temperatura powietrza wynosi 25°C, natomiast miesięczna 28°C w sierpniu i 22°C w styczniu.
Koncem lata i jesienią Kubę nawiedzają silne wiatry cyklonalne.

Regiony i miejscowości turystyczne:

Trinidad

Większość osób, które odwiedzają prowincję Sancti Spíritus, zmierza prosto do Trinidad, jednej z największych atrakcji turystycznych wyspy. Miasto przyciąga więcej gości niż inne duże ośrodki, urzekając cudowną architekturą, zachowaną dzięki wpisaniu na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Ducha przeszłości można poczuć w wielu innych miastach, jednak Trinidad jest wyjątkowe ze względu na przepiękne centrum.
Brukowane uliczki (wyłączone z ruchu kołowego), dachy kryte czerwoną dachówką oraz liczne kolonialne rezydencje tworzą niezwykle spójną i niepowtarzalną całość. Spacerując po dzielnicy kolonialnej można się poczuć jak w dużej i zamożnej wiosce, zwłaszcza że konie są tak samo powszechnym widokiem, jak samochody. W innych zakątkach miasta nie ma żadnych atrakcji turystycznych, ale wystarczy zapuścić się w nowsze dzielnice, by poczuć prawdziwą atmosferę miasta.
W Trinidad łatwo zrozumieć, co znaczy tak typowa dla Kuby zwarta społeczność. Miasto liczy zaledwie ok. 70 tys. mieszkańców, jest więc stosunkowo nieduże, a życie skupia się wokół casas particulares, w których zwykle zatrzymują się turyści. Większość tych obiektów jest usytuowana na obrzeżach kolonialnego śródmieścia. Zaskakująco wielu mieszkańców pracuje w turystyce – jedni wynajmują pokoje, inni jeżdżą prywatnymi taksówkami, jeszcze inni są kelnerami w restauracjach czy strażnikami w muzeach. Wystarczy spędzić kilka dni w mieście, by rozpoznawać niektóre twarze.
Do Trinidad warto przyjechać w czasie święta Semana Santa. W ciągu dziewięciu dni poprzedzających Wigilię odbywają się uroczyste obchody – ulicami ciągną liczne barwne procesje ze świecami, ludzie śpiewają kolędy, a dzieci przebrane za Maryję i Józefa objeżdżają ulice na osiołkach, odtwarzając biblijną scenę poszukiwania noclegu.
Z Trinidad jest niedaleko do wielu największych atrakcji prowincji. Miasto leży w pobliżu Valle de los Ingenios (miejsca, w którym rodziły się fortuny plantatorów trzciny cukrowej), karaibskich plaż na Península de Ancón oraz zielonych stoków w rejonie górskiego kurortu Topes de Collantes. Trudno zatem nie zauważyć, że Trinidad to chyba najlepsza baza dla wszystkich, którzy chcą poznać różne oblicza kubańskiego krajobrazu.

Varadero

zostało niemal zupełnie zdominowane przez przemysł turystyczny – na liczącym 25 km długości półwyspie nie ma miejsca, z którego nie byłoby widać jakiegoś hotelu. Praktycznie cały północny brzeg tego wąskiego pasa ziemi zajmują plaże ze wspaniałym jasnym piaskiem, powszechnie uważane za najlepsze na Kubie. Obmywają je spokojne niebieskozielone wody, tworząc zadziwiającą turkusową barierę pomiędzy lądem a Cieśniną Florydzką. Dla dopełnienia obrazu trzeba dodać, że z każdego miejsca można w ciągu 10 min dojść piechotą na plażę, bowiem szerokość półwyspu prawie nigdzie nie jest większa niż pół kilometra.
Do czasu rewolucji kubańskiej było to jedno z najbardziej znanych i prestiżowych kąpielisk na Karaibach, przyciągające bogatych Amerykanów. We wschodniej części półwyspu najłatwiej zauważyć zmiany – powstałe tam pięcio- oraz czterogwiazdkowe hotele zajmują większość terenu, i wyłącznie tam buduje się nowe obiekty. Życie Varadero nadal w zbyt wielkim stopniu koncentruje się wokół tych większych i nowszych obiektów z dala od centrum; w samym mieście w ostatnich latach nie otwarto żadnego nowego klubu.
Zdecydowana większość osób przybywa do Varadero tylko i wyłącznie ze względu na plaże. Półwysep oferuje także najlepsze na Kubie warunki do uprawiania sportów wodnych, w tym trzy przystanie jachtowe i dwa kluby nurkowe. Każda przystań zaprasza do nurkowania, a także organizuje wyprawy wędkarskie i wycieczki łodziami. W okolicach Varadero jest ponad trzydzieści ciekawych miejsc do nurkowania, w tym 40-metrowa łódź, która zatonęła podczas II wojny światowej i teraz stanowi schronienie dla ryb. Najciekawsze miejsca nurkowie znajdą pomiędzy wysepkami rozrzuconymi na północny zachód od półwyspu, gdzie trzeba płynąć łodzią przez mniej więcej godzinę. Po pokonaniu 5 km w przeciwną stronę, wzdłuż wybrzeża Matanzas na południowy zachód od Varadero, natrafia się na dwukilometrowy fragment rafy koralowej, zamieszkiwany między innymi przez papugoryby.

Hawana

Miasto nad Zatoką Meksykańską, stolica Kuby i prowincji Hawana. Największe miasto oraz port na wyspie oraz w całych Karaibach. Główny ośrodek przemysłowy kraju. Hawana została założona około 1515 roku przez hiszpańskiego konkwistadora Diego Velaqueza de Cuellara na południowym wybrzeżu wyspy. Początkowo była tylko portem handlowym, ale w 1607 została stolicą hiszpańskiej kolonii: Kuby. Mimo wielu napadów angielskich, francuskich i holenderskich piratów miasto dynamicznie się rozwijało i szybko stało się głównym hiszpańskim portem w Nowym Świecie. Od 1902 Hawana została stolicą Republiki Kuby. W pierwszej połowie XX wieku stała się ważnym ośrodkiem turystycznym. W dniu 8 stycznia 1959 została zajęta przez rewolucyjne oddziały Fidela Castro. Prowadzona przez Castro polityka gospodarcza doprowadziła do zmierzchu świetności miasta, ale począwszy od lat 80tych XX wieku prowadzone są zabiegi renowacyjne w obrębie starego miasta. W Hawanie znajdują się liczne zabytki architektury kolonialnej. Z tego powodu stare miasto La Habana Vieja zostało w 1982 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zwiedzanie samego miasta dobrze zacząć od Habana Vieja, gdzie znajdują się główne muzea miasta oraz odrestaurowane, eleganckie kolonialne budynki. Wokół Placu Katedralnego (Plaza de la Catedral) wznoszą się liczne kościoły z XVI – XVIII wieku. Znajduje się tu katedra, kościół San Francisco, klasztor Santa Clara. Spośród licznych rezydencji najokazalszy jest dawny pałac gubernatora. Interesujący jest także Castillo del Principe z XVII wieku. Pobyt w Hawanie może dać nam odczuć w pełni smak Karaibów oraz najlepszego co jest w kulturze latynoamerykańskiej. Hawańska scena muzyczna jest wyjątkowo bogata i urozmaicona. Istnieją tu znane na całym świecie orkiestry grające salsę i bolero. Szczególnie ciekawa jest tradycyjna muzyka kubańska, która swymi gorącymi rytmami podbiła cały świat. Hawana stwarza wyjątkową okazję by obejrzeć i zatańczyć słynny Afro – Kubańsko taniec rumba guaranco. W Hawanie warto się zaopatrzyć w słynne kubańskie cygara, aczkolwiek ze względu na popularność wśród turystów są bardzo drogie. Innym produktem, który kojarzy się z krajem to rum.

Historia:

27 października 1492 roku do brzegów wyspy, zamieszkanej przez indiańskie plemiona Sibonejów, Tainów i Arawaków, dotarł Krzysztof Kolumb i nazwał ją Juana. Po kilkunastu latach od dnia odkrycia wyspę opanowali Hiszpanie pod wodzą Diego Valasqueza de Cuellara. Jemu przypisuje się też założenie w pierwszych latach XVI wieku, kilku miast kubańskich.
Wyniszczenie ludności indiańskiej zmusiło kolonizatorów do sprowadzenia niewolników murzyńskich z Afryki do pracy na plantacjach tytoniu, trzciny cukrowej i kawy. Zapoczątkowany tym okres rozwoju gospodarczego trwał do połowy XIX wieku. W tym czasie Kuba stała się jednym z najbardziej rozwiniętych gospodarczo krajów Ameryki Łacińskiej. W tym okresie Kubańczycy kilkakrotnie próbowali zbrojnie uzyskać niepodległość. Jednakże przewaga Hiszpanów była duża – wszystkie powstania zostały krwawo stłumione. Dopiero w 1898 roku – na prośbę powstańców – wojska amerykańskie wylądowały na Kubie i zmusiły Hiszpanów do opuszczenia wyspy.
Amerykanie rządzili Kubą do 20 maja 1902 roku, tj. do dnia proklamowania niepodległości Republiki Kuby. Stany Zjednoczone wymusiły przyjęcie tzw. “poprawki Platta” (zniesionej w 1934 r.) zapewniając sobie kontrolę nad polityką rządy kubańskiego i prawo posiadania bazy wojskowej w zatoce Guantánamo.
W pierwszej połowie XX wieku Kuba borykała się z wieloma problemami ekonomicznymi i politycznymi. Pozostawała przez ten czas faktycznie peryferium gospodarczym Stanów Zjednoczonych.
Doprowadziło to do wielu napięć społecznych. W 1956 roku wybuchła rewolucja skierowana przeciwko proamerykańskiej dyktaturze Batisty. Zakończyła się w 1959 roku zwycięstwem powstańców pod dowództwem Fidela Castro.
Rozpoczął się okres politycznej i gospodarczej izolacji Kuby. Powstałą po Amerykanach próżnię natychmiast zajął Związek Radziecki. Stany Zjednoczone podjęły nieudaną inwazję w Zatoce Świń w 1961 r. Rok później ZSRR podjął próbę rozmieszczenia na Kubie rakiet z bronią atomową skierowaną przeciwko Ameryce. Zażegnany w ostatniej chwili kubański kryzys rakietowy omal nie doprowadził do wybuchy globalnej wojny nuklearnej. Stany Zjednoczone nałożyły na Kubę utrzymane do dziś embargo handlowe.
Socjalistyczny kierunek proklamowany przez Castro doprowadził do chaosu gospodarczego. Sytuację ratowały ciągłe dostawy żywności i surowców z ZSRR, a od 1972 roku również z krajów RWPG. Mimo wewnętrznych trudności Fidel Castro nie szczędził sił w udzielaniu wojskowej pomocy prokomunistycznym organizacjom partyzanckim Nikaragui, Grenadzie, a także w Azji i Afryce. Jednocześnie nasilała się nielegalna emigracja Kubańczyków do Stanów Zjednoczonych.
Po rozpadzie komunizmu w Europie Wschodniej kryzys gospodarczy jeszcze się nasilił. Kuba, mimo że została pozbawiona pomocy, pozostała przy gospodarce centralnie sterowanej. W 1992 roku rozszerzyły się uprawnienia Castro. Uzyskał on prawo do wprowadzenia stanu wojennego i zawieszenia podstawowych praw. W 1994 roku Zgromadzenie Narodowe Władzy Ludowej ANPP uchwaliło 10 – punktowy program przezwyciężania kryzysu finansowego Kuby. Podjęte reformy pozwoliły na stopniowy wzrost gospodarczy w drugiej połowie lat 90. Sporo dała liberalizacja rynku rolnego. Osiągnięto także pewną równowagę w finansach. Znaczący dochód zaczęła tworzyć turystyka. Standard życia przeciętnego Kubańczyka, nie mającego na co dzień dostępu do dolarów, ciągle pozostaje jednak na bardzo niskim poziomie.

Kuchnia:

Kuchnia kubańska nie jest kuchnią, która zaskoczy nas swoimi wyrafinowanymi potrawami, jednak jest na pewno smaczna i zdrowa. Podstawowym składnikiem wykorzystywanym w tej kuchni jest ryż. Do najbardziej ulubionych dań Kubańczycy zaliczają Christianos y Moros (czarna fasola z ryżem). Jako dodatek do potraw jest podawana gotowana tzw. malanga (ciemny podłużny korzeń) na Kubie zadomowił się również ziemniak, który jest podawany dość często na stołach. Innym ciekawym dodatkiem do dań jest batat (słodki ziemniak różniący się kolorem bardziej żółty no i oczywiście słodszy).Na wschodzie Kuby, ważnym dodatkiem do dań jest banan o kolorze ciemniejszym od znanego w Europie, podawany jest podsmażony i pokrojony w plastry. W kuchni tej podstawowym mięsem jest wieprzowina przeważnie jest przygotowywana w formie steku lekko panierowanego i podsmażonego. Wołowina jest bardzo rzadko podawana, ponieważ jest bardzo droga. Pomimo bardzo dużej dostępności ryb nie są one wykorzystywane masowo w kuchniach, ponieważ uważane są za jedzenie biedaków. Głównym napojem alkoholowym na Kubie jest piwo, które jak nic innego nie gasi pragnienia. Również podawane są koktajle, których przyrządzanie ma długa tradycję, główny ich składnik stanowi rum, do którego dodawane są przeróżne soki oraz alkohole. Jeden z najbardziej znanych kubańskich koktajli składa się z cukru, liści mięty, rumu, limonek, wody sodowej i lodu.

Warto zobaczyc:

1) stolicę Kuby Havane ze słynną Rewią Tropikana i kolonialną architekturą oraz kurorty turystyczne Matazsas, La Habana i najsłynniejszy z nich - Varadero.
2) małe indiańskie wioski, dzisiaj utrzymane w stylu kolonialnym. Największą tego typu atrakcją jest wioska w Guamie.
3) Warto też odwiedzić kubański pomnik narodowy - miasto Trynidad.
4) Do obowiązkowych atrakcji turystycznych należy twierdza El Morro i Fort Cabana. Pezłna nazwa brzmi El Fortaleza de los Tres Reyes del Morros. Zbudowana została aż w 1563 roku. W twierdzy znajduje się charkterystyczna latarnia morska (zbudowana znacznie później, bo w XIX wieku)
5) Plaza de Armas (najstarszy plac miasta), barokowy Palacio del Segundo Cabo (obecnie siedziba Ministerstwa Kultury, Kubańskiego Instytutu Książki i księgarni Bella Habana), Palacio de los Capitanos Generales (siedziba Muzeu
6) w pobliżu Varadero znajdują się Jaskinie Pirackie z malowidłami ściennymi sprzed 3200 lat. Legenda głosi, że niegdyś były one kryjówką piratów i że do dziś schowane są tam złupione skarby.

Ważne:

1) Zagrożenie przestępczością nie jest duże w porównaniu z innymi państwami regionu. Częste są włamania do zaparkowanych samochodów, kradzieże torebek i sprzętu fotograficznego, wyrywanego turystom z rąk przez zorganizowane gangi złodziejskie. Zagrożenie stwarzają również próby dokonywania zakupów na czarnym rynku oraz odwiedzanie niektórych dzielnic po zapadnięciu zmroku, szczególnie w czasie przerw w dostawach prądu. W sytuacji potencjalnego niebezpieczeństwa zawsze można liczyć na pomoc ze strony licznej policji, w tym również drogowej.
2) Nie ma obowiązkowych szczepień. Istnieje jednak niebezpieczeństwo zarażenia się chorobami przewodu pokarmowego. Nie należy pić nie przegotowanej wody oraz spożywać nie umytych owoców. Lepiej też unikać spożywania zielonej sałaty ze względu na zagrożenie amebą.
3) Obywatele polscy udający się na Kubę muszą posiadać ważną wizę. Wizę można otrzymać we właściwym terytorialnie konsulacie kubańskim. Konsulat kubański w Warszawie wydaje wizę turystyczną 30-dniową. W razie pobytu dłuższego niż 30 dni wystarczy przedłużyć jej ważność na miejscu.
4) Turysta zagraniczny jest zobowiązany posiadać bilet powrotny lub na dalszą trasę poza granice. Funkcjonariusz służby granicznej ma prawo zażądać okazania biletu powrotnego, a w przypadku jego braku może odmówić prawa przekroczenia granicy. Doświadczenie wskazuje, że straż graniczna i służby celne dokładnie sprawdzają większość turystów indywidualnych.
5) Adres placówki w Polsce:
Ambasada Republiki Kuby
ul. Rejtana 15 m. 8, 02-516 Warszawa
tel. 848 17 15, 646 11 78; fax 848 22 31
e-mail: embacuba@medianet.pl

Polskie przedstawicielstwa:
Ambasada RP, Calle G no.452 esq. 19, Vedado, Ciudad de la Habana apartado 6650, La Habana Cuba, Zona Postal: 6
tel. (0-0537) 66-24-39/40; fax 66-24-42
e-mail: ambhawpl@ceniai.inf.cu

Porady dla podróżnika:

1) Polskie prawo jazdy jest traktowane jako równorzędne z kubańskim przez okres 6 miesięcy od daty przekroczenia granicy. Zaleca się jednak wyrobienie międzynarodowego prawa jazdy, gdyż niektórzy funkcjonariusze policji i agencji wynajmu samochodów odmawiają respektowania dokumentu sporządzonego w nieznanym im języku.
2) Od 8 listopada 2004 dolar amerykański nie jest akceptowany jako gotówkowy środek płatniczy na Kubie i został zastąpiony przez peso wymienialne (CUC). Oznacza to, że peso wymienialne obowiązuje jako oficjalny środek płatniczy dla obrotu gotówką. Za pomocą tej waluty płacimy za zakupy w sklepach, restauracjach, hotelach, barach, za taxówki i inne usługi i towary.
3) Nie ma obowiązku ubezpieczenia osobowego i komunikacyjnego. Ubezpieczenia wymaga się jednak w przypadku wynajmowania pojazdu mechanicznego czy jednostki pływającej.
4) Nie ma specjalnych ograniczeń w podróżowaniu po kraju, z wyjątkiem oznakowanych stref specjalnych.
5) Na Kubie nie obowiązują specjalne i odbiegające od powszechnie stosowanych norm przepisy celne. Obostrzeniom podlega wywóz wyrobów tytoniowych, a w szczególności cygar. Przy wyjeździe, w przypadku braku rachunku za zakup cygar w państwowym sklepie, celnik może je zarekwirować.
6) Sklepy - czynne zazwyczaj w godzinach 9.00-21.00. Najlepszym miejscem do zakupów jest kurort Varadero i centrum handlowe Plaza Americas, niedaleko hotelu Melia Las Americas
7) Banki - pieniądze możemy wymienić, a czeki zrealizować w każdej hotelowej recepcji lub w bankach (mniejsza prowizja). Przy jakiejkolwiek operacji finansowej musimy mieć przy sobie paszport. W Banco Financiero Internacional w Varadero możemy wypłacić gotówkę za pomocą karty kredytowej
8) Nie istnieją regularne połączenia autobusowe, częstym środkiem lokomocji na wyspie jest rower lub skuter, który bez problemu można wypożyczyć w każdej miejscowości wypoczynkowej.